Berichten

Kust en erfgoed_03

Masterplan Kust & Erfgoed

Masterplan Kust en Erfgoed

De komende decennia zal in het kustgebied een groot aantal maatregelen worden genomen om de veiligheid van ons land te verbeteren. In het Nationaal Waterplan en het Deltaprogramma heeft het Rijk voor de komende decennia de belangrijkste wateropgaven gedefinieerd, vanuit het streven naar een veilig en aantrekkelijk Nederland.

De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE) en de vijf kustprovincies hebben de ambitie om het culturele karakter van de kuststrook te versterken en erfgoed goed te positioneren bij de ruimtelijke belangenafwegingen die met kustversterking zijn gemoeid. Het Masterplan Kust en Erfgoed dat wij in opdracht van hen hebben gemaakt, vormt de basis om het erfgoed optimaal tot zijn recht te laten komen in de plannen voor de kust. Het bevat voor het gehele kustgebied van Nederland een lange termijnperspectief voor het omgaan met cultuurhistorische waarden in relatie tot waterveiligheidsprojecten en andere majeure opgaven, zoals verstedelijking, infrastructuur en (wind)energie.Het is geen vastomlijnde visie maar een denkrichting over de manier waarop kustversterking en ruimtelijk-economische opgaven kunnen worden ingezet om de, voor een belangrijk deel op cultuurhistorie geënte, gebiedsidentiteiten langs de kust te versterken. Dat leidt tot een mooiere, interessantere kust, met uitgesproken streekeigen verschillen en een gedifferentieerd en cultureel afwisselend vestigingsklimaat.

Het Masterplan Kust en Erfgoed beschrijft op de schaal van Nederland de belangrijkste cultuurhistorische kenmerken, zoals landschappelijke kenmerken en structuren, kenmerkende ontsluitingspatronen, verdedigingswerken en karakteristieken van eilanden en kustplaatsen. Op basis hiervan hebben we samen met de betrokken partijen een aantal principes ontwikkeld om cultuurhistorie beter voor het voetlicht te brengen en een inspiratiebron te laten zijn bij planontwikkeling. Voor de drie deelgebieden van de kust: het Waddengebied, de Hollandse Kustboog en de Zuidwestelijke Delta, zijn deze principes uitgewerkt tot een koers. De drie koersen worden geïllustreerd met ontwerpverkenningen voor Zandvoort, Hoek van Holland, Vlissingen-Breskens en de Eemsmonding.

Daarnaast hebben we het toekomstperspectief vertaald in een aantal handvatten voor de omgang met provinciegrensoverschrijdende cultuurhistorische structuren en systemen, waarvoor actieve samenwerking tussen provincies en andere stakeholders is gewenst.


Locatie: Nederlandse kust

In samenwerking met: Beek & Kooiman Cultuurhistorie, Dorine van Hoogstraten (architectuurhistorie) en RoyalHaskoningDHV.

Opdrachtgever(s): Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed en de provincies Zeeland, Zuid-Holland, Noord-Holland, Friesland en Groningen.

Omvang: Circa 300.000 ha.

Jaar van ontwerp: 2014

Lees ook: RO Magazine over het Masterplan

Artikel in Vakblad Groen: Kies voor karakter

Download projectblad in PDF






Inschrijven nieuwsbrief




Deltaprogramma_Maas_01

Deltaprogramma Rivieren

Deltaprogramma Rivieren

Het Deltaprogramma heeft als doel Nederland in de komende decennia klimaatbestendig te maken. Het Deltaprogramma Rivieren (DPR) heeft als doel Nederland tot 2100 voldoende te beschermen tegen overstroming vanuit de grote rivieren en van voldoende zoetwater te voorzien.

Wij hebben, samen met Acacia Water, in een aantal gebiedssessies met de regio twee extreme ruimtelijke visies ontwikkeld: wat gebeurt er als je alle opgaven oplost met dijken, en wat gebeurt er als je alle opgaven oplost door rivierverruiming (uiterwaarden uitgraven).

Bij de Ruimtelijke Visie “Doe Meer Met Dijken” hebben we ingezet op het handhaven en versterken van de grote diversiteit aan landschappelijke en cultuurhistorische kwaliteiten. Daarbij is een genuanceerde aanpak nodig die recht doet aan de grote landschappelijke diversiteit. Tegelijkertijd moet de veelheid aan gekozen oplossingen er niet toe leiden dat er een versnipperd dijkbeeld ontstaat. Het gaat om het zoeken naar de juiste nuance, het zoeken naar de eenheid in verscheidenheid en het maken van afwegingen op het juiste schaalniveau.

Het landschap van het winterbed van de rivieren is voor een belangrijk deel door geomorfologische processen bepaald. De 19e en 20e eeuwse kanalisaties hebben daar een extra landschappelijke laag aan toegevoegd. In de ruimtelijke Visie “Ruimte Voor De Rivier Plus” hebben we ingezet op het benutten van deze landschappelijke en geomorfologische karakteristieken en kanalisatiestructuren van de Maas om een robuust landschappelijk raamwerk te ontwikkelen, waarin bestaande en toekomstige functies in onderlinge afstemming een plek te krijgen en onverwachte ontwikkelingen kunnen worden opgevangen.

Naast het maken van deze visies, hebben we de maatregelenpakketten van DPR beoordeeld en voorstellen gedaan voor aanpassingen daarvan.

In de daaropvolgende fase hebben we samen met de regio de Voorkeursstrategie ontwikkeld. Op basis van de twee ruimtelijke visies, en met behulp van een door Acacia Water ontwikkelde rekenmodule, waren we in staat om in een interactief proces tot een maatregelenpakket te komen dat gedragen wordt door de regio, dat de wateropgave oplost en dat in dienst staat van de gewenste toekomstige landschappelijke, recreatieve en natuurlijke ontwikkeling van de Maas.


Locatie: Noord-Brabant

In samenwerking met: Acacia Water (hydrologie)

Opdrachtgever(s): Provincie Noord-Brabant

Omvang in ha: 8.700 ha

Jaar van ontwerp: 2012-2013

Jaar van uitvoering: 2015-2100

Zie ook de brochure: Werken met water

Download projectblad in PDF






Inschrijven nieuwsbrief




Project info (DELETE)

Lankheet_01_zoom

Waterzuiveringspark Het Lankheet

Waterzuiveringspark Het Lankheet

Landgoed Lankheet gaat al eeuwen op een bijzondere manier om met water. Met het ontwerp voor een nieuw watersysteem wordt deze traditie voortgezet. Het water van de Buurserbeek wordt ingelaten, gezuiverd in een sawa-achtig rietsysteem en teruggeleid naar de beek. Het landgoed komt nu in dienst van de beek, in plaats van andersom. Het landgoed levert hiermee een ‘blauwe dienst’ aan het waterschap en ontvangt daarvoor een financiële vergoeding. Zo is een nieuwe financiële drager voor het landgoed ontstaan.

Het waterzuiveringspark bestaat uit 18 rietvelden met horizontale doorstroming, in 6 rijen van 3. In dit waterpark wordt vanaf 2005 fundamenteel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar zuivering van oppervlaktewater met behulp van rietfilters. Onderzoek van Plant Research International heeft aangetoond dat speciale rietvelden grote volumes oppervlaktewater zeer effectief kunnen zuiveren van stikstof en fosfaat. Voorwaarde is wel dat deze volumes juist gedoseerd worden: afgestemd op de opnamecapaciteit van het riet. Daarom wordt er geëxperimenteerd met dag- en nachtritmes, seizoens- en jaarrondbevloeiing en nat/droogsituaties.

Wij hebben het waterzuiveringspark zo ontworpen dat zowel de ‘waterzuiveringsmachine’ zo goed mogelijk inzichtelijk wordt, als een aangename watertuin ontstaat. Elke schakel in de watermachine is zichtbaar gemaakt en wordt omgevormd tot een parkelement. De elementen worden verbonden door water en door een route, waarbij bezoekers van het landgoed de gang van het stromende water in het zuiveringsproces kunnen volgen. De indeling in rietvelden vormt het raamwerk van de watertuin, die een padenstelsel heeft van rechte en slingerende lijnen. De elementen worden verbonden door water en een spectaculaire golvende en gebogen dijk, die zowel ruimtelijke ruggengraat als uitzichtspunt is.

Een aantal plekken in het waterzuiveringspark wordt verbijzonderd met door ons ontworpen objecten. Plaatsen waar het water van het ene bekken naar het andere bekken stroomt, worden gemarkeerd met een granieten kop bij de inlaat en een kont bij de uitlaat. Waar de aanvoersloot een zandpad kruist is een voorde gemaakt. Bij de entree van het park is een groot insect-achtig object ontworpen op basis van de schroef van een oud gemaal. Aan het eind van het systeem, waar het water weer wordt teruggevoerd naar de beek, is een labyrinth  ontworpen door de Schotse kunstenaar Jim Buchanan. Om te tonen dat het water schoner is aan het eind van het zuiveringsproces liggen er fraai vormgegeven vijvers in het bos. Met dit schone water wordt een verdroogd Elzen-vogelkersbos gerevitaliseerd.


Locatie: Landgoed Het Lankheet, Haaksbergen

In samenwerking met: Wageningen Universiteit en Researchcentrum (Plant Research International, Alterra), Jim Buchanan (labyrinth) en Anouk Vogel (impressies)

Opdrachtgever(s): Landgoed Het Lankheet b.v.

Omvang in ha: 9 ha

Jaar van ontwerp: 2004-2005

Jaar van uitvoering: 2005-2007

Jaarboek Landschapsarchitectuur en Stedenbouw 2003-2007

Download projectblad in PDF






Inschrijven nieuwsbrief




Kustpact_08

Kustpact

Inventarisatie waarden en beleid Nederlandse kust

Als basis voor het Kustpact

De Nederlandse kust is prachtig en uniek, ook in internationaal opzicht, door zijn ontstaansgeschiedenis, de erosie, de sedimentatie, de golven en de wind, en de manier waarop de Nederlanders daar in de loop van de eeuwen mee om zijn gegaan.

Onze kust is ook één van de meest kenmerkende, grote en gave ruimtelijke structuren die Nederland rijk is. Het Nederlandse kust- en duingebied beslaat zo’n 40.000 hectare, ongeveer 1% van het totale Nederlandse grondgebied. Een groot deel daarvan ligt dicht tegen de dichtbebouwde Randstad aan.

Na het ontwerp-besluit van de minister van IenM in december 2015 over de gewijzigde bevoegdheden voor de ruimtelijke ontwikkeling van het kustfundament ontstond maatschappelijke ongerustheid. Als reactie daarop is in de zomer van 2016 een Kustpact gesloten: een convenant over de ruimtelijke kwaliteit van het kustgebied.

Het Kustpact omvat afspraken om te komen tot een heldere verdeling van publieke (bestuurlijke) en maatschappelijke verantwoordelijkheden op basis van een analyse en bevestiging van de gedeelde waarden die aan het kustgebied worden toegekend. Het Kustpact is niet het eindpunt, maar het vertrekpunt van een traject waarin partijen met elkaar optrekken om een gemeenschappelijke koers te varen in de actieve bescherming en het zorgvuldige beheer van de kust in brede zin en in het behoedzaam ontwikkelen van de kustecologie en de kusteconomie. Draagvlak en zorgvuldigheid zijn belangrijke voorwaarden voor een goed verloop van dat traject.

Om het maken van de juiste afspraken in het pact te ondersteunen heeft Strootman Landschapsarchitecten drie inhoudelijke bouwstenen uitgewerkt. Dit gebeurde in opdracht van het ministerie van IenM en in nauwe samenwerking met de betrokken overheden en vertegenwoordigers van de maatschappelijke organisaties. De drie bouwstenen zijn:

        1. Een cartografische en uitgeschreven analyse van de kernkwaliteiten en collectieve waarden van het kustgebied; de partijen noemen in het bijzonder de natuur, het erfgoed, de waterwinning, de veiligheid, de recreatie en het toerisme, maar ook landschappelijke waarden als rust, donkerte, stilte en weidsheid.
        2. Een cartografische ‘montage’ van het vigerende omgevingsbeleid ten aanzien van de kust en een analyse van het beeld dat daaruit voortvloeit.
        3. Een beargumenteerde begrenzing van het gebied dat als kust kan worden aangeduid, in het besef dat Nederland drie verschillende kustsystemen rijk is en mede in het licht van de aanleiding tot het Kustpact.



Locatie: 
Zandige kustlijn van Nederland

Opdrachtgever(s): Ministerie van Infrastructuur en Milieu

Omvang in ha: ca. 40.000 ha

Jaar van ontwerp: 2016






Inschrijven nieuwsbrief




DP hoge zandgronden_1

Deltaprogramma Hoge Zandgronden

Deltaplan Hoge Zandgronden

Het Deltaprogramma heeft als doel Nederland in de komende decennia klimaatbestendig te maken.

Wij hebben een bijdrage geleverd aan Deltaplan Hoge Zandgronden (DHZ) in Noord-Brabant, dat integraal onderdeel is van het Deltaprogramma Zoetwater. We hebben een ontwerpende verkenning uitgevoerd naar integrale, duurzame oplossingen voor de zoetwaterproblematiek op de Hoge Zandgronden van Zuid-Nederland.

 

De hoge zandgronden in het oosten en het zuiden van Nederland behoren tot de droogste gebieden van ons land. Nu al is er in droge jaren een tekort aan water en doen zich problemen voor met de waterkwaliteit. Door klimaatverandering zullen deze problemen toenemen. Langere perioden van droogte en hogere temperaturen zullen ertoe leiden dat natuur, landbouw, maar ook industrie, scheepvaart, waterrecreatie, energievoorziening en drinkwaterwinning onder druk komen te staan.

Om een oplossing te vinden voor bovenstaande problematiek is in Zuid-Nederland in 2009 het project Deltaplan Hoge Zandgronden (DHZ) gestart.

 

Tot voor kort lag de focus binnen Deltaplan Hoge Zandgronden voornamelijk op technische en sectorale watermaatregelen. De betrokken partijen hadden echter de behoefte om breder en integraler te kijken. Daarom heeft de Projectgroep DHZ aan ons bureau gevraagd om in ontwerpateliers integrale ruimtelijke concepten te ontwikkelen. In een tweedaags ontwerpatelier is in vier groepen gewerkt aan twee deelgebieden: Het Groene Woud en De Peel. De groepen bestonden uit deskundigen van verschillende disciplines (hydrologie, ecologie, landbouw, et cetera) zowel vanuit de betrokken ambtelijke organisaties als daarbuiten.

De uitkomsten van de ateliers zijn door ons uitgewerkt tot ruimtelijke principes, die ertoe moeten bijdragen dat de kansrijke zoetwaterstrategieën slim, effectief en efficiënt zijn, passen bij het gebied, en een meerwaarde voor de landschappelijke kwaliteit hebben.

De principes zijn een hulpmiddel en inspiratiebron voor mensen die met een vergelijkbare problematiek aan de slag gaan. Een multidisciplinaire, organisatie-overstijgende, ontwerpende aanpak is daarbij onmisbaar, zodat maatwerk kan worden geleverd in de vorm van integrale, duurzame oplossingen voor de zoetwaterproblematiek in de hoge zandgronden.

Locatie: Noord-Brabant en Limburg

In samenwerking met: Vista, Van Paridon x de Groot, opdrachtgevers, stakeholders en onderzoeksinstituten

Opdrachtgever(s):Deltaplan Hoge Zandgronden (provincies, waterschappen, drinkwatermaatschappijen, Rijkswaterstaat en belangenorganisaties)

Omvang in ha: 2 plangebieden van 55.000 hectare

Jaar van ontwerp: 2013-2014

Jaar van uitvoering: 2015-2100

Zie ook de brochure: Werken met water
En de brochure: Ontwerpen aan zoetwater

Download projectblad in PDF






Inschrijven nieuwsbrief




S36_Haarlem Italiëlaan_14

Haarlem Italiëlaan

Haarlem Italiëlaan

Wonen in een heemtuin

De Italiëlaan is een locatie die een belangrijke rol speelt in de vernieuwing van de Haarlemse wijk Schalkwijk, een rechtlijnig opgezette flatwijk uit de jaren 60. Een aantal flats is gesloopt, om plaats te maken voor nieuwe woningen in andere segmenten en voor andere doelgroepen. De vernieuwing ervan is een initiatief van de gemeente Haarlem, Ymere en Pré Wonen. Deze partijen willen het ruime, groene karakter van de wijk versterken en de wijk verbinden met de parken aan weerszijden.

Wij stellen voor om het nieuwe woongebied zo ‘groen’ mogelijk te maken en zo min mogelijk verharding toe te passen. De inspiratie voor de sfeer en beleving van de nieuwe groene ruimte is de heemtuin. Een heemtuin is ingericht met inheemse flora, bedoeld voor natuur-educatie, maar ook mooi en interessant. De heemtuin is een ‘uitvinding’ van Jac. P. Thijsse, die zelf in 1925 de eerste heemtuin maakte: ‘Thijsse’s Hof’ in Bloemendaal.

Het maken van heemtuinen en heemparken past in de traditie van Schalkwijk: ook aan andere parken die in en rond Schalkwijk zijn gerealiseerd, zoals het Engelandpark, het Heempark, het Molenburgpark en het Molenpark ligt sinds de jaren 70 de visie ten grondslag om natuur tot in de woonwijken te brengen.

Het heemtuin-concept zetten wij op eigentijdse wijze in, zodat een open en kleinschalig woonpark ontstaat. De vier gebouwen staan met hun voeten in een ontspannen, licht glooiend terrein met veel bloemen, maar ook ruimte om te spelen. Door het afwisselen van hoogtes en laagtes ontstaat er een licht glooiend terrein waardoor de gebruiker het nieuwe parkje telkens vanuit een ander perspectief beleeft. Ook creëren we zo nattere en drogere delen zodat in de lagere delen overtollig hemelwater kan worden opgevangen en geïnfiltreerd, en ook in de beplanting verschillen ontstaan. Het nieuwe woonpark is openbaar toegankelijk. Door de zicht- en functionele relaties tussen het nieuwe woonpark en de omgeving, vooral door de brede ruimtes tussen de gebouwen, ontstaat er samenhang en een uitnodigende sfeer.



Locatie: 
Italiëlaan Haarlem

In samenwerking met: Faro Architenten, Trebbe

Opdrachtgever(s): Préferent projectontwikkeling

Omvang in ha: 1,5 ha

Jaar van ontwerp: 2015






Inschrijven nieuwsbrief




Publicatie Waterzuiveringspark Het Lankheet

Het project Waterzuiveringspark Het Lankheet is opgenomen in het boek ‘Duurzame Landschapsarchitectuur’. Strootman heeft het waterzuiveringspark zo ontworpen dat er een aangename watertuin is ontstaan die de ‘waterzuiveringsmachine’ goed inzichtelijk maakt. Het landgoed staat daardoor nu in dienst van de beek, in plaats van andersom.

Het boek werd 30 januari gepresenteerd en is verkrijgbaar via uitgeverij Blauwdruk.

identiteit van de kust_001

Identiteit van de kust

De ruimtelijke identiteit van de Nederlandse kust

Voor de Nederlandse kust staan – meer dan ooit – grote ruimtelijke opgaven op de agenda, zowel voor het creëren van lange termijn veiligheid als voor het verbeteren van de ruimtelijke kwaliteit van het gebied. Het Rijk heeft in het Nationaal Waterplan en het Deltaprogramma voor de komende decennia de belangrijkste wateropgaven gedefinieerd, vanuit het streven naar een veilig en aantrekkelijk Nederland. Die opgaven bieden kansen voor de versterking van de ruimtelijke kwaliteit. Niet alleen voor natuur en landschap zelf, maar ook voor de recreatieve aantrekkelijkheid en voor het vestigings- en woonklimaat in het achterland. ‘De ruimtelijke identiteit van de Nederlandse kust’ is een bouwsteen voor het Nationale Deltaprogramma.

In deze studie zijn de ontstaansgeschiedenis, cultuurhistorische waarden en ruimtelijke kwaliteiten van de Nederlandse kust op een rijtje gezet, als referentiekader en inspiratiebron voor de vormgeving van de ruimtelijke ontwikkelingen van de toekomst – van kustverbreding en klimaatverandering tot natuurontwikkeling en de herstructurering van de badplaatsen.

Hoewel veel Nederlanders de kust op het eerste gezicht ‘gewoon’ vinden, laat de studie zien dat de Noordzeekust – van Cadzand tot Rottumerplaat –internationaal uniek is. De studie zet in acht clusters de kustkwaliteiten op een rij, zoals vrij zicht en grootschaligheid, natuurlijkheid en dynamiek, contrasten met het achterland en het kusterfgoed.

De beschreven kwaliteiten zijn gebaseerd op een analyse van circa 80 plannen en beleidsdocumenten. Door het in kaart brengen van de belangrijkste landschappelijke en cultuurhistorische waarden van het Nederlandse kustgebied kunnen ze opgenomen worden in ruimtelijke analyses en afwegingen, en benut worden voor nieuwe ontwerpen.


Locatie: Nederlandse kust

In samenwerking met: Bureau Overland, Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed, Muilwijk Landschap Advies

Opdrachtgever(s): Ministerie van Infrastructuur en Milieu, Deltaprogramma Kust

Omvang: Circa 300.000 ha

Jaar van ontwerp: 2010






Inschrijven nieuwsbrief




foto Harry Cock

Ballooërveld

Ballooërveld

In het hart van het Nationaal beek- en esdorpenlandschap Drentsche Aa ligt het Ballooërveld. Het is een van de weinige plekken binnen het Drentsche Aa-gebied waar de grote heide, essentieel onderdeel van het esdorpenlandschap, nog enigszins kan worden ervaren, en waar aan weerszijden de relaties met de naastgelegen beken tastbaar zijn.

Het Ballooërveld is als een oude huid vol littekens in de vorm van onder meer karrensporen, Celtic Fields en grafheuvels. Ook is het lange tijd in gebruik geweest als militair oefenterrein en het is mede te danken aan Defensie dat het Ballooërveld er nog zo ongeschonden bij ligt. Wel heeft Defensie langwerpige bosgroepen aangeplant die werken als ‘kamerschermen’, ze delen de ruimte op, waardoor nergens de grote openheid kan worden ervaren, die in dit deel van Drenthe tot 50 jaar geleden zo karakteristiek was. Naast de Defensiebosjes groeit het veld aan de randen dicht door spontane opslag van beplanting als gevolg van het te extensieve beheer.

Het Ballooërveld zelf is recentelijk door Defensie overgedragen aan Staatsbosbeheer. Dat was een extra aanleiding om opnieuw te kijken naar de inrichting en samenhang tussen landschap, cultuurhistorie en aardkunde, en natuur en recreatie. Strootman Landschapsarchitecten heeft in opdracht van Staatsbosbeheer een inrichtings- en beheerplan opgesteld waarin al deze belangen zijn verwerkt in een ruimtelijk ontwerp.De opeenstapeling van archeologie, historische geografie, historische ecologie en aardkunde maakt het Ballooërveld tot een uitzonderlijk gebied. In het inrichtingsplan vormen deze aspecten de basis voor een toekomst waarin het recreatieve gebruik en dan vooral het beleven van de historische en ecologische kwaliteiten en de grote open ruimte centraal staat.

Om de grote open heide weer te kunnen ervaren, zal het grootste deel van de Defensiebosjes en de natuurlijke opslag worden verwijderd, en zal het veld intensiever worden begraasd met een gescheperde kudde Drentse heideschapen. Door het verwijderen van opgaande beplanting wordt de ruimtelijke samenhang tussen karrensporen, grafheuvels en Celtic Fields zichtbaar en kunnen bezoekers overweldigd raken door de grote hoeveelheid aanwezige grafheuvels die nu vaak niet zichtbaar zijn. Solitaire bomen en kleine boomgroepen blijven juist staan en door grote variatie in microreliëf op het veld verandert het perspectief van de wandelaar voortdurend. Door het open maken van het heideveld krijgt ook de reeks van dorp-es-heideveld-beekdal rond het dorp Balloo op een nieuwe manier gestalte.

De randen van het veld vormen een rijke omlijsting van kleine jonge heideontginningen; herinneringen aan pogingen van boeren om zo’n 100 jaar geleden de heide in cultuur te brengen. Deze jonge ontginningen zijn vaak omzoomd met een houtwal of beplantingssingel. Deze omlijstingen worden uitgeprepareerd en liggen straks als markante plekken op de open heide. Binnen in deze ‘schatkamers’ komen bijzondere vegetaties, bijvoorbeeld soortenrijke graslanden afgewisseld met de klassieke haverlandcultuur.

Aan de westkant van het Ballooërveld ontstaat een open ruimtelijke verbinding tussen veld en beekdal, terwijl aan de oostkant van het veld de bestaande houtwal zoveel mogelijk wordt hersteld. In de oostelijke houtwal, zo kenmerkend voor de 19e-eeuwse ontginningen, worden doorkijkjes gemaakt naar het beekdal.


Locatie: Gemeente Aa en Hunze

In samenwerking met: Rijksuniversiteit Groningen (RUG) (Jeroen Zomer, Theo Spek)

Opdrachtgever(s): Staatsbosbeheer regio Noord

Omvang in ha: 900ha (heideveld ca. 367ha)

 Jaar van ontwerp: 2009

 Jaar van uitvoering : 2010-2014

Videofragment uit speciale uitzending Kunstuur

Luchtvideo van karrensporen

Publicatie Noorderbreedte

Download projectblad PDF






Inschrijven nieuwsbrief




Portfolio Items